4.3.2012 • φορές φορές

φορές φορές

μια φορά
περπατάω στο πεζοδρόμιο
σαν ένα μεγάλο πεζούλι
οι άστεγοι ρουφάνε απ' τα κόκκαλα
τις τελευταίες σταγόνες
ένα μικρό παιδάκι
κυνηγάει τα περιστέρια
σαν ένας γίγαντας
ένα πολιτικοοικονομικό τέρας
σίγουρα στην αφήγησή τους
καμμιά φορά
σε ένα ποίημα χωρίς ρυθμό
χωρίς κόμματα
χωρίς ρήμα
σταγόνες βρωμόνερο
όξινη βροχή
στο πορώδες στεγανό εσωτερικό του κρανίου μου
μια αδιάκοπη ρανίδα γυαλόχαρτου
κοινός τόπος
ρημαγμένος
σαν
απέραντη
έρημος

3.3.2012 • χορός από σας για σας

χορός από σας για σας

Ένα καλοκαίρι σαν όλα τα άλλα όλα φαίνονταν να σταμάτησαν–όλα· και τότε άρχισε να χορεύει. Η σιωπή σαν να άρπαξε με την καλοκαιριάτικη βία της χέρια, πόδια, μάτια και στόμα και να τα έσυρε στο χορό μέσα από αμμουδιές, χαλίκια και μαύρη ρευστή άσφαλτο.
Μπορεί να ήταν και το αντίθετο, μπορεί ο χορός να άρπαξε όλα τα μέλη και τις αισθήσεις και να επέβαλλε την απόλυτη σιωπή σ’ όλον τον υπόλοιπο κόσμο εκτός απ’ το χορό. Κανείς δεν θα μπορούσε να πει το ένα πιο πιθανό απ’ τ’ άλλο χωρίς ίχνος αμφιβολίας.
Όπως και νά ’χει, ο χορός κυρίευσε το πεδίο, κυρίευσε τον ορίζοντα, κυρίευσε τον ουρανό, τα σύννεφα, τον ήλιο και το φεγγάρι (το φεγγάρι ιδίως), ξερίζωσε τα αγριόχορτα και τα έκανε κόκκινο ζωμό που μόνο στη θύμηση δεν έμοιαζε αίμα, το λογικό, το θυμικό, το μυαλό και το κορμί και τα έριξε όλα στο απέραντό του πεδίο, όπου όλα μπλέκονται και όλα συντίθενται και τίποτα δεν ξαναβγαίνει ίδιο.
Και την επομένη, μ’ ένα ξύλο στο χέρι, περπάτησε το μονοπάτι μέχρι την κορφή του βουνού κι αγνάντεψε την καταστροφή, το ρημαγμό που είχε αφήσει πίσω της η ξέφρενη μανία της διονυσιακής νύχτας.

responding to:

29.2.2012 • ne me quitte pas (3)

ne me quitte pas (3)

“ne me quitte pas” is just
the poor excuse of an apology
is just what we hide behind
in order to not have to say
“je ne te quitterai pas”

29.2.2012 • ne me quitte pas (2)

ne me quitte pas (2)

don’t believe these fake papers
you dreamer you
I’m back to square one
only this time it’s round
smooth, almost
intangible

this song is so short
just short enough to fill a night

29.2.2012 • L.

L.

my flatmate once told me
“but you can get her back
if you really want to
can’t you?”
I should have told him
that anything can be done
what is lacked for is true will
and all the sorrow in the wide world
won’t do instead

29.2.2012 • tonight

tonight (1)

tonight
I spent the night
sobbing quietly on the floor
hoping someone you'd hear

(2)

I can write a hundred poems tonight
and it still won’t bring you back

(3)

because I’ll never ask
I’ll never ever ask

29.2.2012 • ne me quitte pas (1)

ne me quitte pas (1)

don’t leave me
please
don’t leave me
I left you already
the ill is done
we’re a world apart
a world apart
there’s no going back
in this harsh and unforgiving stage
in this game where everything goes
and nothing ever comes back
don’t leave me
you’re my only hope
and I’ve no hope
I’ll never say I love you
I love you I love you
don’t listen to me
don’t pay me any heed
just turn around
and run
into the light
my only light
is where I cannot go
so run run
and don’t look back
you’re my only hope
and I’ve no hope
no hope at all
don’t leave me